15 ข้อคิดที่ได้เรียนรู้จากการทำงานกับเด็กในโรงเรียนอนุบาล

 

         นี่คือสิ่งที่จ๋าได้เรียนรู้จากการทำงานนี้ และขอสรุปเป็นข้อๆ ดังนี้ค่ะ 

 

สิ่งที่ได้เรียนรู้จากเด็ก

 

          1. เด็กๆคือพื้นฐานที่ดีมากๆของการเรียนรู้คน ถ้าคุณอยากเรียนรู้คน ให้เริ่มต้นเรียนรู้จากเด็กๆก่อน 

 

          2. เด็กๆคือ "ดราม่าตัวพ่อ" "ดราม่าตัวแม่" พวกเค้าสามารถร้องไห้ได้น่าสงสารมากยิ่งกว่าฉากแจ๊กจมน้ำตายในภาพยนตร์ไททานิค โดยที่พวกเค้าไม่ได้รับความบาดเจ็บหรือหิวใดๆ!!!! แต่แค่ต้องการ "เรียกร้องความสนใจ" ซึ่งพวกเราทุกคนก็เริ่มต้นดราม่ากันมาตั้งแต่เกิดแล้วนั่นเอง 5555+

 

          3. เมื่อพวกเค้าล้มลง และคุณเห็น และเมื่อเค้าเห็นว่าคุณเห็น เค้าจะร้องไห้ แต่ถ้าคุณทำเป็นไม่เห็น เค้าจะลุกขึ้นเองได้อีกครั้ง 

 

           4. ถ้าเด็กๆได้ประโยชน์จากการก้าวร้าวแล้ว พวกเค้าก็จะทำต่อไปเรื่อยๆ และแสดงความก้าวร้าวออกมาตรงๆ รู้สึกอย่างไรก็แปรออกมาเป็นพฤติกรรมอย่างนั้นเลย ดังนั้น ถ้าพวกเค้ากำลังก้าวร้าวหรืออาละวาดออกฤทธิ์ ให้หันเหความสนใจไปหาสิ่งอื่นแทน

 

          5. เมื่อมีเด็ก 1 คนทำสิ่งๆหนึ่งแล้วได้รับคำชม เด็กๆคนอื่นๆก็จะเห็นว่ามันดีงาม พวกเค้าอยากได้รับคำชมเช่นกัน ดังนั้นเค้าจึงพยายามทำตาม ( แต่ให้ดูเหนือกว่า ) 555555+ โชว์พราวววววว!!!!

 

         6. เลี้ยงเด็กก็เหมือนเลี้ยงผู้ชาย ( Oops!!! จะให้ใช้คำว่าอะไรดี? 5555+ ) พวกเค้าไม่ชอบให้ใครมาบังคับ ถ้าจะให้เค้าทำสิ่งใด เช่น เก็บของ เอาของไปเก็บเข้าที่ เราจะต้องพูดจาดีๆ จากคำว่า "เก็บของเล่นเดี๋ยวนี้!!!!" ให้เปลี่ยนมาพูดว่า "เธอช่วยชั้ลเก็บของเล่นหน่อยได้มั้ยจ้ะ?" พอเราเปลี่ยนจากคำสั่งมาเป็นคำขอร้อง พวกเค้าจะยินดีช่วย และทำได้ดีมากเลยทีเดียว และเมื่อเก็บของเล่นเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ให้ปรบมือ และชมเค้าว่า "ดูซิ่ เธอเก่งจังเลย" เค้าจะยิ้มทั้งวี่ทั้งวัน และจะทำตัวน่ารักขึ้นกับเราและทุกคน ที่สำคัญ...ครั้งต่อไปเค้าก็จะชอบเก็บของเล่นเข้าที่เวลาเล่นเสร็จแล้ว 

 

         7. เด็กที่ได้ใช้เวลากับคุณพ่อคุณแม่จะมีพัฒนาการที่ดี อารมณ์ที่ดี สุขภาพจิตที่ดี มากกว่าเด็กที่คุณพ่อคุณแม่ไม่มีเวลาให้และมักจะฝากลูกไว้กับโทรทัศน์ เพราะพวกเค้ายังไม่สามารถแยกแยะออกได้ว่า อะไรถูก อะไรผิด เค้าสามารถเลียนแบบพฤติกรรมต่างๆได้จากโทรทัศน์ได้อย่างดีไม่ว่าสิ่งนั้นจะดีหรือไม่ดีก็ตาม 

 

        8. การลงโทษเด็กที่ได้ผลคือไม่ใช่การใช้ความรุนแรงตอบกลับ แต่คือการมองตาและสั่งสอนเค้าอย่างอ่อนโยน ยกตัวอย่างเช่น เมื่อเด็ก A กำลังหยิกและทุบตีเด็ก B เราต้องไปจับมือของ A ให้หยุด จับมาคุย โดยตรงสบตากับเค้าด้วย และสั่งสอนเค้าว่ามันไม่ดีอย่างไร ( เคสนี้ใช้กับเด็กที่สามารถพูดได้เก่งแล้ว ) 

 

       9. จากข้อที่แล้ว ในบางครั้งเราก็ต้องปล่อยให้เด็กมีแย่งของหรือทะเลาะกันบ้างและลองสังเกตสถานการณ์อยู่ใกล้ๆ เพื่อจะได้ให้เค้าเรียนรู้การเผชิญหน้ากับโลกแห่งความจริง และรู้จักป้องกันตัว 

 

      10. เมื่อเด็กคนนึงพูดขึ้นมาว่า "ที่บ้านฉันมีรถดับเพลิงด้วยแหละ" คนที่สอง สาม สี่ ห้า ก็จะบอกตามๆกันว่าที่บ้านตัวเองก็มีเช่นกัน !!!! ( ยอมน้อยหน้ากันซะที่หน๊ายยยยยย!!!! ) 

 

     11. อย่าช่วยเหลือพวกเค้าไปซะทุกอย่าง ลองดูว่าเค้าจะสามารถทำเองได้มั้ย ตัวอย่างเช่นการใส่รองเท้า หรือเวลาล้มแล้วต้องลุกขึ้น ให้สังเกตอยู่ห่างๆ ถ้าเค้าไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้จริงๆ ค่อยไปช่วย 

 

     12. เด็กคนไหนที่เกินเยียวยา โกงคนอื่นเสมอ พูดไม่ฟัง ก้าวร้าว ไฮเปอร์ ตักเตือนไม่ฟัง ให้จับแยกมาแล้วมานั่งกับเราสองต่อสอง โดยเราอาจจะจับเค้ามานั่งดูหนังสือ หรือต่อเลโก้ เพื่อให้เค้าเข้าสู่โหมด "มีสติและสมาธิอีกครั้ง" 555555+

 

     13. เด็กๆรู้ว่าใครที่อ่อนโยนกับเค้าจริงๆ ถึงจะยังพูดไม่ได้แต่พวกเค้าสัมผัสได้ดี

 

     14. พ่อแม่รังแกฉัน : 90% พฤติกรรมจากพ่อแม่และคนในครอบครัว มีผลกระทบกับเด็กโดยตรง ตัวอย่าง : พ่อแม่บางคนเวลามาส่งลูกแล้วมักยิ้มและชื่นชมลูกเวลาลูกทักทายคนอื่นด้วยการขว้างตุ๊กตาใส่และของเล่นใส่เด็กคนอื่นๆ แทนที่จะตักเตือนลูก แต่ไม่ทำ ยิ้มดีใจอยู่นั่นแหละ หลายครั้งแล้วที่ต้องอดทนปิดปากตัวเอง เพื่อนร่วมงานคนอื่นก็ไม่กล้าตักเตือนตรงๆเพราะกลัวจะมีปัญหา แต่สำหรับจ๋า จ๋าคิดว่าทำไมต้องกลัวกับความถูกต้อง พอบ่อยๆเข้าจ๋าถึงกับต้องบอกคุณแม่ว่า "ทานโทษนะคะ ที่นี่โรงเรียนอนุบาลค่ะไม่ใช่สนามแฮนด์บอล ทำแบบนี้ทุกวันไม่น่ารักนะคะ" ตอนพูดไปคิดดีแล้ว ถ้าโดนบอสด่าก็ยอมนะ • 2 สัปดาห์ต่อมาได้ข่าวว่านางย้ายลูกออกจากโรงเรียนอนุบาลเลยทีเดียว แต่ไม่เกี่ยวกับจ๋านะ ( พอดีนางย้ายบ้านไปอยู่เมืองอื่นด้วยค่ะ ) 

 

     15. การกอดคือสิ่งที่ดีที่สุดของการแสดงออกความรักกับเด็ก ๆ

 

 

      นี่ก็คือ 15 ข้อเบาๆที่ได้เรียนรู้จากเด็กๆ ยังมีอีกมากมายนะคะ แต่สาธยายไม่หมด 5555+ จุดประสงค์คืออยากให้ทุกคนเห็นว่า ไม่ว่าจะเป็นความดราม่า , ชิงดีชิงเด่น , อิจฉา , เรียกร้องความสนใจ หรือการโอ้อวด พวกเราทุกคนล้วนมีสิ่งเหล่านี้กันมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว 

 

ตอนต่อไป ต่อนสุดท้าย บทสรุปจะเป็นอย่างไร อ่านเลยค่ะ 

 

Write a comment

Comments: 0